شعر پادشاه فصل‌ها پاییز یکی از بهترین و معروف‌ترین آثار شاعر بزرگ و نوگرای ایران است. مهدی اخوان ثالث شعر پادشاه فصل‌ها پاییز را در سال 1355 سروده و سعی بر آن داشته تا توصیفی دوست داشتنی و دلپذیر از پاییز همراه با نمادهایی از زندگی سیاسی و اجتماعی دوران داشته باشد. شعر پادشاه فصل ها پاییز را می‌توان دومین اثر او در توصیف فصل‌ها دانست. شما می‌توانید در ادامه این مطلب از کاغذ رنگی همین شعر را مطالعه کنید و در صورت علاقه به اشعار نوگرا شعر عاشقانه شاملو را هم بخوانید.

پادشاه فصل‌ها

آسمانش را گرفته تنگ در آغوش
ابر با آن پوستین سردِ نمناکش.
باغ بی برگی،
روز و شب تنهاست،
با سکوت پاکِ غمناکش.
سازِ او باران، سرودش باد،
جامه‌اش شولای عریانی‌ست.
ور جز اینش جامه‌ای باید،
بافته بس شعله زرتار پودش باد.
گو بروید، هرچه در هرجا که خواهد یا نمی‌خواهد.
باغبان و رهگذران نیست.
باغ نومیدان
چشم در راه بهاری نیست
گر زچشمش پرتو گرمی نمی‌تابد،
ور برویش برگ لبخندی نمی‌روید؛
باغ بی‌برگی که می‌گوید که زیبا نیست؟
داستان از میوه‌های سربه گردونسای اینک خفته در تابوت پست خاک می‌گوید.
باغ بی‌برگی
خنده‌اش خونیست اشک‌آمیز
جاودان بر اسب یال‌افشان زردش میچمد در آن.
پادشاه فصل‌ها، پاییز…

مهدی اخوان ثالث