خلاصه مطلب

شعر چو بگویم که غم از دل برود چون تو بیایی از اشعار عاشقانه سعدی شیرازی است که می‌تواند قلب انسان را آرام سازد. شما می‌توانید در این مطلب از کاغذرنگی متن این شعر عاشقانه را بخوانید. همچنین می‌توانید آهنگ من ندانستم با صدای محسن چاوشی را گوش بدهید.

یکی از صفاتی که سعدی به آن شهرت دارد، «استاد سخن» است؛ چراکه سعدی یکی از بهترین شاعران فارسی‌زبان است که توانسته با زبان فارسی اشعاری عمیق، با معانی بسیار دل‌نواز بسراید. هرچند اشعار سعدی همگی به زبان شیرین فارسی هستند، اما او مدت بسیار زیادی ساکن شهرهای عرب‌زبان مثل بغداد، حجاز و شام بود.

پس از آن سعدی به زادگاه و سرزمین خود یعنی شیراز بازگشت و تا پایان عمر در همین شهر که به حق به شهر شعر و ادب شهرت دارد، ماندگار شد. شعر چه بگویم که غم از دل برود چون تو بیایی یکی از معروف‌ترین اشعار سعدی است که بین عاشقان گل کرده است. شما می‌توانید علاوه‌براین شعر، شعر عاشقانه خیلی از شاعران را در کاغذ رنگی بخوانید.

  • گفته بودم چو بیایی غم دل با تو بگویم
  • چه بگویم که غم از دل برود چون تو بیایی
شعر چه بگویم که غم از دل برود

من ندانستم از اول که تو بی مهر و وفایی،

عهد نابستن از آن به که ببندی و نپایی،

دوستان عیب کنندم که چرا دل به تو دادم،

باید اول به تو گفتن که چنین خوب چرایی،

ای که گفتی مرو اندر پی خوبان زمانه،

ما کجاییم در این بحر تفکر تو کجایی،

آن نه خالست و زنخدان و سر زلف پریشان،

که دل اهل نظر برد که سریست خدایی،

پرده بردار که بیگانه خود این روی نبیند،

تو بزرگی و در آیینه کوچک ننمایی،

حلقه بر در نتوانم زدن از دست رقیبان،

این توانم که بیایم به محلت به گدایی،

عشق و درویشی و انگشت‌نمایی و ملامت،

همه سهلست تحمل نکنم بار جدایی،

روز صحرا و سماعست و لب جوی و تماشا،

در همه شهر دلی نیست که دیگر بربایی،

گفته بودم چو بیایی غم دل با تو بگویم،

چه بگویم که غم از دل برود چون تو بیایی،

شمع را باید از این خانه به دربردن و کشتن،

تا به همسایه نگوید که تو در خانه مایی،

سعدی آن نیست که هرگز ز کمندت بگریزد،

که بدانست که دربند تو خوشتر که رهایی،

خلق گویند برو دل به هوای دگری ده،

نکنم خاصه در ایام اتابک دو هوایی

سعدی

من ندانستم محسن چاوشی

سعدی

سعدی شیرازی از شاعران و نویسندگان بزرگ ایرانی محسوب می‌شود که به احتمال زیاد در سال 606 هجری قمری متولد شده. در اصل سعدی تخلص اوست و طبق قدیمی‌ترین سندات نام اصلی وی مصلح‌الدین ابومحمد‌ عبدالله بن مشرف بن مصلح بن مشرف است. از لقب‌های سعدی می‌توان به استاد سخن، پادشاه سخن و شیخ اجل اشاره کرد و حتی بسیاری از افراد به‌طور مطلق به او استاد می‌گویند.

وی در زمان حکومت خوارزمشاهیان و ایلخانان می‌زیست و محل تحصیلات او مدرسۀ نظامیه بغداد بود است. بیشتر نوشته‌ها و اشعار سعدی به سبک عراقی بود و از شاگردانش نیز می‌توان به سبط بن جوزی و شهاب‌الدین عمر سهروردی اشاره کرد. وفات سعدی مشخص نیست، اما به گفتۀ سعید نفیسی وی در 27 ذیحجه 690 هجری درگذشت.
  • سال تولد: 606 هجری
  • سال وفات: 690 هجری
اشتراک گذاری:

نظر خود را در مورد متن بالا ثبت کنید